از جمله روشهای وحشیانه سرکوب مقامات سعودی علیه فعالان ، مخالفان و روشنفکران. ممنوعیت سفر به خارج از کشورو تلاش برای تحت نظارت قرار دادن آنها و جلوگیری از اظهار نظر آنها می باشد.

دولت ریاض ماده 13 اعلامیه جهانی حقوق بشر را نقض می کند که در آن آمده است: “هر کس حق دارد هر کشوری را ترک کند از جمله کشور خود را و به کشور خود بازگردد.” همچنین میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را نقض می کند. ، که بیان می کند که هر “فرد مقیم قانونی کشور دارای حق حرکت و انتخاب محل سکونت خود در آن قلمرو است  و حق هر فرد برای ترک هر کشوری از جمله کشور خود است.

در اصل قوانین عربستان اجازه نمی دهد دولت ممنوعیت سفر را جز در موارد خاص اعمال کند. اول شرایط استثنایی خاصی را پیش بینی می کند که در آن قوه قضائیه می تواند ممنوعیت سفر مانند افرادی که به قاچاق مواد مخدر محکوم شده اند و در مواردی که توسط مراحل قضایی لازم است اعمال کند.

در ماده 6 آیین نامه اسناد و مدارک مسافرتی آمده است: “جلوگیری از سفر مگر با حکم قضایی یا تصمیم وزیر کشور در رابطه با امنیت و برای مدت معین می باشد”.

مقامات زندگی بسیاری از زندانیان عقیدتی را به زندانی در داخل کشور تبدیل کرده اند جایی که علاوه بر نظارت و جاسوسی مستمراز سفر و اظهارنظر در مقابل رسانه ها یا سایت های شبکه های اجتماعی نیز جلوگیری می شود.